Één op de vijf Belgen straft kinderen nooit

Straffen kan op vele manieren...

Antwerpen

Eén op de vijf ouders straft zijn kinderen nooit. Alle andere kinderen kunnen zich wel aan een sanctie verwachten wanneer ze zich misdragen, zo blijkt uit een enquête van het christelijke ziekenfonds CM Midden-Vlaanderen. Voor het septembernummer van het gratis tijdschrift çava? ondervroeg het ziekenfonds bijna duizend Vlamingen over hun ervaringen bij het opvoeden van hun kinderen.

De meeste ouders zeggen een goede relatie met hun kinderen te hebben. In 76 procent van de gevallen werd deze relatie omschreven als openhartig, vertrouwelijk, vriendschappelijk of liefdevol. Ruim vier op de tien ouders bepalen samen met de kinderen de regels en afspraken die binnen het gezin gelden. In één op de drie gezinnen zijn het de ouders die alleen beslissen. Over tabak of drugs valt met de overgrote meerderheid van de ouders helemaal niet te onderhandelen: slechts 6 procent vindt dit bespreekbaar.

Kinderarbeid en mishandeling in de EU

Onlangs ben ik teruggekomen van een vakantie naar Griekenland,
12 dagen Chersonissos in Kreta om precies te zijn.

Een mega touristisch klein havenstadje aan de Egeische zee, volgebouwd met hotels, appartementen complexen en vakantie resorts.
Een bruisend uitgaanscentrum en een mooie heldere blauwe zee.
De vakantie zelf was zeer geslaagd, op een paar dagen hoge koorts na veel gezelligheid gehad, leuke mensen ontmoet en veel leuke dingen beleefd.

Éen ding stond mij echter flink tegen, kinderarbeid, die in mijn ogen gerust mishandeling genoemd mag worden; Wij liepen 's nachts nog over de boulevard en door de straatjes in het centrum en daar zagen wij kinderen varierend van een jaar of 3 tot een jaar of 12 werken: dmv. het verkopen van prullaria, het optreden met dansjes, rappen of gewoonweg bedelen.
De ouders stonden of zaten dan een meter of 10 á 20 verderop om hun kroost in de gaten te houden. Als het meisje of jochie even niet deed wat de ouders wilden, geld verdienen dus, dan riepen ze iets en maakte het kind dat het doorging.

Ik heb zelfs kinderen tot 5 uur 's nachts zien ploeteren...

Waarom kan dit zomaar? Waarom doet de EU hier niets aan?

Ik voel me wel verplicht erbij te vermelden dat dit zigeuners waren, maar dat maakt geen verschil in onbegrip en frustratie bij mij.

Er gaan jaarlijks miljoenen euro's aan ontwikkelingshulp de Europese grenzen over en er worden ieder jaar weer Nederlandse ondernemers beboet door onze mooie arbo controle ambenaartjes met hun enceclopedie aan regeltjes.

Ik vind dat onze regering hier iets aan moet doen en ik roep hierbij de Nederlandse kamerleden op hier kamervragen over te stellen.

ArtsenZonderGrenzen.nl